قسمت ۲۰: فیض مضاعف عروس، هوشع قسمت دوم

خلاصهٔ این قسمت

هوشع ۲: اسرائیل به دنبال بت‌ها رفت: "می‌روم نزد عاشقانم." خداوند گفت: "راه‌ها را می‌بندم، دیوار خار می‌سازم." اسرائیل: "می‌روم نزد شوهر نخستین برمی‌گردم." خداوند: "نمی‌دانست من گندم می‌دادم. حالا همه چیز می‌گیرم، برهنگی‌اش مکشوف می‌کنم." ولی بعد آیه ۱۶-۲۰: "در آن روز مرا شوهر من (ایشی) خواهند خواند، نه سرور (بعلی). تو را تا ابد نامزد خود خواهم ساخت - به عدالت، رحمانیت، وفاداری. یهوه را خواهی شناخت." فیض مضاعف عروس: برمی‌گردی، صلیب برمی‌داری، خود را انکار می‌کنی، او را اول می‌گذاری. وارد معیار جدید، مکان جدید در رابطه با خداوند. ایمانداران تازه شادی، آزادی، طراوت دارند - مثل عروس. ولی بعد زناکاری می‌کنند، از دست می‌دهند. برگرد! با دل پاک آمدی، ولی مثل بچه لوس زندگی کردی. حالا بزرگ شو، مسیح را اول بگذار، عروس سالم شو. خداوند: "دیگر ولت نمی‌کنم." وراثت عروس: هم اینجا، هم در آسمان - خود عروسی، شریکی، وارث. پاداش: هر آنچه مال داماد، مال عروس. با داماد یکی می‌شود - وارث همه چیز.

کلیدواژه‌ها: فیض مضاعف عروس، هوشع، برگشت به خدا، ایشی نه بعلی، وراثت عروس، شریک داماد، عهد ابدی، زناکاری روحانی، پاداش عروس، هوشع ۲، فیض مضاعف، گومر، بازخرید عروس، بیابان، عاشقان، توبه، نامزدی، اسرائیل گمشده، نجات امت‌ها، دره عخور، بهای بازخرید، هوشع ۳، عروس بی‌وفا، رهایی، نقره